Na een carrière voor de klas streek Robbert Blanken bij SLO neer als curriculumexpert mens en natuur voor het primair onderwijs (po). Een plek die hem goed past. Hier draagt hij bij aan goed onderwijs in mens en natuur voor álle leerlingen. Dat vraagt meer dan inhoudelijke kennis van zijn vak of curriculumontwikkeling. Nieuwsgierig blijven, elkaar opzoeken en leren van elkaar zijn minstens zo belangrijk.
Mijn werk vraagt continu om nieuwsgierigheid: naar mijn vak, de perspectieven van anderen én de praktijk.
Ooit wilde Robbert onderzoeker worden. Hij studeerde milieukunde en bosecologie en liep stage in Noorwegen. “Ik mocht twee weken naar buiten voor het echte werk en zat de rest van de tijd bevroren grondmonsters te sorteren op soorten wortels van planten in een lab. Toen dacht ik, dit wil ik niet de rest van mijn leven doen. Ik koos voor milieukunde omdat ik de wereld een beetje mooier wilde maken.” In dat Noorse lab ontdekte hij dat hij liever met mensen werkte dan als wetenschapper. "Ik wilde mijn kennis over de wereld combineren met werken met kinderen."
Hij werd leraar in het primair onderwijs, gaf les aan de lerarenopleiding en streek uiteindelijk neer bij SLO als curriculumexpert mens en natuur voor het po. “Het voelt alsof ik hier al veel langer werk dan twee jaar. Het klopt gewoon.”
Dat zit niet alleen in de inhoud van zijn werk. Ook in de mensen met wie hij werkt. Een goede werkdag? “Als de tijd is omgevlogen en we samen echt stappen hebben gezet. Als er ineens een inzicht ontstaat of iets beter uitpakt dan we vooraf hadden bedacht.” Het samenbrengen van kennis en mensen geeft hem energie.
Van kerndoel naar klaslokaal
"Je kunt kerndoelen opschrijven", zegt Robbert. "Maar tussen die kerndoelen en de leerling in de klas gebeurt ontzettend veel. Een curriculum ontstaat als mensen ermee werken." Dat fascineert hem. Want hoe zorg je ervoor dat doelen scholen echt verder helpen? Dat vraagt volgens Robbert meer dan inhoudelijke kennis. Het vraagt inzicht en samenwerking in de hele keten: van landelijk curriculum tot klaslokaal.
Momenteel werkt Robbert aan leerlijnen en andere materialen die scholen helpen de nieuwe kerndoelen in de praktijk te brengen. "Voor mij hangt dat allemaal met elkaar samen: de kerndoelen, de materialen die nodig zijn om ermee te leren werken, inzicht in en samenwerking met het onderwijs. Ik wil bijdragen aan goed onderwijs in mens en natuur voor alle leerlingen."
Daartoe zoeken Robbert en collega’s actief de samenwerking op. Hij spreekt regelmatig met leraren, lerarenopleiders en scholen. Zij lezen mee, denken mee en geven feedback. "Uiteindelijk gaan zij met jouw materialen aan het werk. Dan heb je hun input nodig."
Je leert elkaar pas kennen als je samen iets doet
Robbert ziet binnen SLO samenwerken als een voorwaarde om goed werk te kunnen leveren. “Er zijn hier veel mensen die heel veel weten. Je hebt elkaars expertise gewoon nodig. Ik weet veel van het vakgebied mens en natuur in het po. Maar het curriculum moet kloppen voor het po én vo, het moet aansluiten bij andere vakgebieden en bij dat wat het werkveld nodig heeft. Dus je moet af en toe spiegelen.”
Misschien voelde Robbert zich daarom ook zo snel thuis bij SLO. Hij werkt graag met mensen die de diepte in willen, en tegelijkertijd nieuwsgierig blijven naar het perspectief van een ander. “ Je hebt experts die vooral vertrouwen op hun eigen kennis. En je hebt experts die veel weten, maar zich ook realiseren dat er altijd weer nieuwe vragen ontstaan. Die laatste heb je volgens mij nodig bij een club zoals SLO.”
SLO is in beweging. De organisatie groeit, het werk verandert en nieuwe opgaven vragen steeds opnieuw om andere kennis en samenwerking. Voor Robbert maakt dat het extra belangrijk om elkaar niet alleen als expert, maar ook als mens te kennen. Als vrijwilliger bij Scouting Nederland leerde hij dat mensen elkaar niet leren kennen door eindeloos te praten, maar door samen iets te doen. “Als je elkaars perspectief wilt snappen en elkaars sterke punten wilt benutten, dan is dat persoonlijke contact nodig. Soms moet je die momenten bewust organiseren. Dan pas ontdek je hoe iemand denkt en vraagstukken oplost." Dat inzicht gebruikt hij nu ook binnen SLO. "Er zijn momenten dat je elkaar niet begrijpt. Juist daarin zitten kansen om van elkaar te leren."
De nieuwsgierigheid houdt nooit op
Voor Robbert is een curriculum nooit echt af. De wereld verandert, scholen ontwikkelen zich en nieuwe inzichten vragen steeds opnieuw om andere keuzes. Om scholen goed te kunnen ondersteunen, moet hij zelf ook blijven leren.
Daarom verdiept hij zich regelmatig in de theorie achter curriculumontwikkeling. “Laatst besteedde ik een hele werkdag aan een vakboek. Toen dacht ik: maar dit ís gewoon werk. Dat ik daar de ruimte voor krijg, vind ik echt bijzonder.”
En zijn wens om de wereld een beetje mooier te maken? Die is er nog steeds. Alleen de manier waarop veranderde. Via goed onderwijs in mens en natuur wil Robbert kinderen helpen begrijpen dat ze onderdeel zijn van een groter geheel. “We moeten niet als vanzelfsprekend aannemen dat dat systeem er gewoon is.” Daarom vindt hij het belangrijk dat we leerlingen nieuwsgierig maken naar de wereld om ons heen.
Die wereld verandert voortdurend. Het belangrijkste deel van zijn werk is misschien wel kijken hoe scholen met het curriculum werken, luisteren naar hun ervaringen en ontdekken wat beter kan. “Uiteindelijk moeten zij met die doelen aan de slag. Dan moet je ook willen begrijpen wat zij nodig hebben.”
Dat is gelijk de belangrijkste les uit zijn eigen loopbaan. Niet dat hij alle antwoorden hoeft te hebben, maar dat goed onderwijs begint bij mensen die nieuwsgierig genoeg blijven om samen de juiste vragen te stellen.
Curriculumontwikkelaar