De school formuleert bijvoorbeeld welke spellingafspraken alle leerlingen aan het einde van de basisschool moeten beheersen. Vervolgens moet de school vastleggen waaruit dat moet blijken: dit vormt de standaard die de school stelt. De school omschrijft bijvoorbeeld welke minimumscore alle leerlingen op de Spellingtoets van het Cito LOVS moeten halen en welke normen er bij schrijfopdrachten (opstellen e.d.) gelden met betrekking tot spelfouten. De school werkt dit uit voor alle leerjaren of bouwen. Daarbij moet ook rekening worden gehouden met verschillen tussen leerlingen. Voor de meer begaafde leerlingen zal de school bijvoorbeeld een andere standaard formuleren dan voor de zwakke spellers.

Op het groepsniveau zal elk jaar moeten worden bekeken hoe deze standaarden zich verhouden tot de daadwerkelijke scores van de betreffende groep. Op groepsniveau kunnen de standaarden worden vertaald naar subgroepen en zo nodig worden afgestemd op het niveau van de individuele leerling. De school kan daarbij vastleggen wanneer het nodig is om voor een leerling individuele doelen te formuleren. Dit kan bijvoorbeeld aan de orde zijn voor leerlingen bij wie duidelijk is dat zij de referentieniveaus niet of alleen met extra inspanningen zullen halen of voor leerlingen die juist ver boven de referentieniveaus presteren.